Cyprian Gierałtowski urodził się 14 września 1863 roku w Kłodawie na Ziemi Kaliskiej, jako syn Józefa Gierałtowskiego. Edukację rozpoczął w gimnazjum w Płocku. Tam też rozpoczęła się jego droga zawodowa – w latach 1881–1884 odbywał praktykę aptekarską w aptece J. Szymańskiego. W 1884 roku uzyskał uprawnienia pomocnika aptekarskiego.
Następnie pracował w Warszawie, w aptece Mutniarskiego, gdzie w latach 1884–1886 zdobywał dalsze doświadczenie zawodowe. Kolejnym etapem jego kariery były studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po trzech latach nauki uzyskał tytuł prowizora farmacji.
W latach 1889–1891 pracował w Rostowie nad Donem. Po powrocie do Królestwa Polskiego w 1894 roku otworzył własną aptekę sielską w Czerwińsku nad Wisłą. Prowadził ją do 1900 roku.
Najważniejszym rozdziałem jego zawodowego życia okazały się jednak Kielce. W 1910 roku założył tu aptekę przy ulicy Hipotecznej, na rogu ulicy Mickiewicza. W tym samym roku zamówił dla niej starannie wykonane wyposażenie meblowe – zachował się rachunek oraz szczegółowa specyfikacja tych mebli z 1910 roku, świadczące o dużej dbałości właściciela o wygląd i funkcjonalność apteki.
Aptekę prowadził przez czterdzieści lat jako jej właściciel. 16 listopada 1950 roku została ona przejęta pod zarząd państwowy. Mimo zmiany właściciela zaproponowano mu dalszą pracę w tej samej placówce. Gierałtowski pozostał w niej jako farmaceuta aż do końca życia.
Tak Cypriana Gierałtowskiego wspomina w książce „W starych Kielcach” Jerzy Jerzmanowski:
„Chyba osiemdziesięciosześcioletniemu Gierałtowskiemu upaństwowiono aptekę, jak wszystkie. Załamał się staruszek na kilka dni. Dopóki nie dowiedział się, że będzie mile widziany jako pracownik. Wtedy, lub nieco później, namawiałem już trochę głuchego magistra, żeby spisał słynne leki swojej receptury. Spojrzał zdziwiony i powiedział:
– Po co, przecież wszystkie doskonale pamiętam”.
Zmarł 6 marca 1956 roku w Kielcach. Został pochowany na Cmentarzu Starym w Kielcach. Założona przez niego apteka funkcjonowała jeszcze wiele lat po jego śmierci, a ostatecznie została zlikwidowana w 2015 roku.
Opracowała Marzena Nosek TPK