Stanisław Szpakowski urodził się w Pińsku 18 stycznia 1868 r.
W 1892 r. ukończył popularny wśród polskich studentów Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu i w tym samym roku objął funkcje inżyniera-architekta powiatu włoszczowskiego, a w następnym przeniósł się na osiem lat na podobną posadę w powiecie stopnickim (ob. buskim). Stamtąd przeniósł się do Kielc, gdzie został pomocnikiem architekta gubernialnego. W tym czasie brał udział w projektowaniu trzech ważnych kieleckich budowli: cerkwi pułkowej przy ul. Karczówkowskiej, gminnej synagogi oraz wykonał pierwszy, dość skromny jeszcze projekt kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego.
Uczestniczył też, z powodzeniem, w konkursach architektonicznych, co razem z dobrą ocena jego projektów zaowocowało w 1905 r. mianowaniem go inżynierem-architektem guberni kieleckiej. Jego autorstwa są kieleckie kamienice, m. in. przy ul. Karczówkowskiej 8, przy ul. Prostej 2, a przede wszystkim dom własny przy ul. Słowackiego 16: wczesno modernistyczna willa z ogrodem i kilkoma niewielkimi obiektami towarzyszącymi.
Projektował także poza Kielcami. Do najważniejszych jego prac należy ceglana nawa dobudowana do piętnastowiecznego kościoła śś. Idziego i Mikołaja w Zborówku k. Pacanowa. Po wybuchu wojny w czerwcu 1915 r. został ewakuowany do Moskwy wraz z rządem gubernialnym. Po powrocie do Kielc w sierpniu 1918 r.na krótko objął stanowisko inżyniera powiatu kieleckiego, jednak choroba zmusiła go do rezygnacji z pracy. Przez kilka następnych lat prowadził własną firmę zajmującą się organizacją budów. Sporządzał także projekty budowlane, np. hale dla Huty "Ludwików" w Kielcach, ochronkę dla dzieci w Jędrzejowie. Ostatnim jego dziełem jest kielecki dom księży emerytów.
Zmarł 11 marca 1926 roku podczas wyprawy w słowackie Tatry. Pochowany został w Zakopanem. Pozostawił żonę Barbarę i trójkę dzieci: Irenę, Halinę i Sławomira.
Opracował Krzysztof Myśliński TPK