Maria Grossek-Korycka urodziła się w 1864 lub 1868 r. w Krakowie. Była córką prawnika zatrudnionego w biurze naczelnika powiatu kieleckiego. Wychowywała się w domu w atmosferze patriotyzmu, dumy i godności osobistej.
Na pensji przerastała koleżanki inteligencją i świetną pamięcią, a profesor6w zadziwiała szeroką wiedzą. Nie dziwne zatem, że szybko wyruszyła w świat. Najpierw studiowała na uniwersytecie petersburskim medycynę, a potem matematykę, by po kilku latach już na Uniwersytecie Jagiellońskim skończyć filologię. Znała kilka język6w obcych, dlatego z przyjemnością oddawała się lekturze dzieł w oryginale. Dwukrotnie wychodziła za mąż, stąd podwójne nazwisko.
Kiedy zamieszkała w Kijowie zaczęła pisywać teksty do „Kłosów Ukraińskich”
i „Dziennika Kijowskiego”. Działalność literacką i publicystyczną rozwinęła po przeniesieniu się do Warszawy. Jej pierwszy poemat pt. „Hafciarka” wydrukowano w 1900 r. w „Prawdzie”. Była to poezja mocno zaangażowana w ideę niepodległości. Zajmowała się też publicystyką. Wydała dzieło „Medytacje”, w którym przedstawiła obraz ówczesnego społeczeństwa polskiego i wskazywała drogi naprawy sytuacji. Jak ważnym były dziełem niech świadczy ocena prezesa cenzury rosyjskiej Sengalewicza: „Nie spałem i nie jadłem, czytałem ciągle jednym tchem… i nie chcę wierzyć, przepraszam Panią, że to mogła napisać kobieta!”
Lista jej publikacji Jest znacznie dłuższa. Napisała m.in.:
Pisma t 1. Poezye, Warszawa 1904
Medytacje, 1913
Orzeł oślepły, Kraków 1913
Hymn zmartwychwstania, 1918
Niedziela palm[3], Kraków 1919
Pamiętnik liryczny, Warszawa 1928
Wieszczka. Poezje, Warszawa 1928
Z krainy piękna[4], 1929
Świat kobiecy, Warszawa 1929
Choć Kielce opuściła jako młoda dziewczyna zachowała je w pamięci. A nawet odwiedzała, gdyż miała tu dalszą rodzinę. Jej bratem ciotecznym był znany i szanowany w Kielcach Bolesław Kołtoński.
Zmarła 15 kwietnia 1926 r.
Opracowała Marzena Nosek TPK